ikaw? oo, kinukuwestiyon ko ang existence mo

grabe, starring ka uli dito sa sinusulat ko. and after all this time, last name pa lang ang nalalaman ko tungkol sa iyo. pure luck lang talaga. kung hindi dahil sa assessment ng form5 e di wala na akong ibang alam tungkol sa iyo. ni hindi ko nga alam kung malapit ka na ring lumisan ng kolehiyo e. pero at least sa pagmamasid-masid ko, may napagtanto din ako.

last sem, nakikita lang kita tuwing miyerkules dahil may klase ako ng 1-4 at may klase kang 4-7. sa martes at biyernes naman kung kailan may klase ako sa kolehiyo e hindi naman kita nakiita. pero pag minsan, tuwing may oras o break ako ng lunes o huwebes at napapadpad ako sa lib, doon kita kahit saglit lang nasisilayan. medyo consistent yong sked na yan last sem although noong patapos na ang klase, medyo nawawala ka na. ngayong sem naman, alam kong may klase ka sa kolehiyo ng 1-2:30 kasi nakita na kitang nakatambay doon nang lunes at huwebes. lucky discovery ang pagkakatuklas kong iyon. kung hindi ako bumalik sa kolehiyo noong huwebes dahil wala akong klase ng hapong iyon (kinuha kasi ng 118 ang 1-4 ng lunes ko), malamang matatagalan pa bago ko malaman iyon. at tama nga ako, nakita nga uli kita kahapon nang hapon. siyempre may klase ako. at hindi ko naman ugaling magpapansin o kung ano. well, siguro iyong lantarang pagpapapansin o pagpapacute ay hindi ko gawain. pero nakikita mo naman ako diba? kilala mo na ako sa mukha.

hay... meron bang patutunguhan tong pag-iisip kong ito? o hanggang alaala ka na lamang na naisusulat ko? wala namang anything remarkable sa iyo to the "discerning female." ako? na-attract lang talaga ako sa iyo noong una kitang makita. hindi pa nga crush iyon noon e, kumbaga i was drawn to you, pero malapit na sa infatuation iyon. hindi ko alam kung kailan nag-evolve iyon. pero pucha, mukhang matindi pa rin ang infatuation na iyon hanggang ngayon. kelan nga ba naging matindi? noong patapos lang ata ang unang semestre. grabe ang impact mo. or at least, ang impact ng pag-iisip ko tungkol sa iyo. pinabalik mo ang period ko haha =)

sana naman magkausap tayo upang kahit papaano'y makilala kita at mahusgaan na itong pagka-infatuated ko sa iyo. astig ka nga bang tao o hindi? iyon kasi ang unang impression ko sa iyo. wala ka namang gaanong kahalubilo sa mga nilalang sa kolehiyo so wala akong ideyo kung anong klaseng tao mga trip mo. o kahit man lang mga taong pwede kong mapagtanungan ng pangalan mo. pero dahil sa fetish kong ito, ayan tuloy, hinahanap-hanap ka ng mga mata ko.

sino ka nga ba ha? para matapos na ang gulong ito.

what's up?

so many things wrong with this blog... for one, there's an extra link for the comments. ahmygawd, need to fix this as soon as possible.

it's been two weeks. yeah, it has. dami na ring nangyari. got to catch up with a lot of peeps. some new classes, new classmates. same faces, same buildings.

got to see my crush twice only. ack! no time for details. just rushing this, just so i could post something new. i got some pics i want to post, though they're from my and my siblings' younger days.

am due for a pictorial tomorrow for up cinema. concept? chicago's mama morton. and then a guy in a tuxedo or if not, a painter although androgynous-looking.

hmm, i'm the only one left. gotta go...

disappointed again

lately, my life's been a blur. nothing's happened that's so memorable. in fact, i feel really sorry for myself that i'm sort of wasting away. my thoughts are disorganied but i know they're all linked at some point. this discontinuity disables me from seeing a complete view of my life at this point in time. these days that i haven't been able to write illustrate my disbelief in my life. what's there to write about? there's nothing here that's keeping me alive. literally. or is there? i don't know. right now, this life is one big blurred shape zooming by, no attachments, no color, no end. it just rolls by - no rocks or inclined planes to change its course. why do i feel like this when there has been no disappointment so far? i dunno. sometimes, you know, thinking can be a complete waste of time.

ssssssssstttttttt....

lately, comments have been popping about in my blog. one on my very first post and the two others on my post last christmas. they've probably been searching thru the net using keywords like "getbackers" and "christmas day" before clicking a link landing them in my blog. that's how PULP head writer joey dizon landed in my blog months ago. he read my post on pedicab's song "dizzy boy" leaving a comment that left me, well, thrilled. imagine a great writer saying those things to me. he's from PULP at that. i wonder if he told pedicab member jason caballa about it since they're officemates. but, oh well, i'm one pajama writer, as one other person who publishes his/her thoughts online says so, in a multitude.